(ေရခံေျမခံ) ေကာင္းတဲ့စိတ္ရဲ႕ ေကာင္းကင္ထဲ ခ်ိတ္တြယ္ထားတဲ့ ၾကယ္ကေလးေတြ

ေျပာရမယ္ဆို အဲဒီလို ျဖစ္ျဖစ္ေနတာ

ျဖင့္

ၾကာျမင့္ေဆြးရိ လွၿပီ၊

power ဟာ အေရအတြက္လား အရည္အေသြးလား

သူေရာက္တဲ့ ေနရာတိုင္းမွာ သူ႔ကို ဆႏၶျပ တဲ့သူရိွတယ္၊

သူ ဟာ

ဆက္သြယ္မႈဧရိယာျပင္ပက ေဒသခံ ပေဟဠိတစ္ခုလား

သူ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ဟာ ရိေဆြးၿပီးေပါက္သြားတယ္

ေဒသခံ ေတြရဲ႕ ဘာသာစကားဟာ

သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္မႈ ကို ျပန္လည္ေမးခြႏ္းထုတ္ရင္း

our-dentity ေပ်ာက္ဆံုး ကုန္တယ္

အေရးေပၚ အသားကိုယ္စီ အေသြးကိုယ္စီနဲ႔

သူရဲေကာင္းေတြ လႊမ္းမိုးႀကီးစိုးတဲ့ ေခတ္မွာ

မွ

ေၾကာက္ခ်ီးအပါဆံုး ဆုတံဆိပ္ အလီလီ

သူ ရခဲ့တာ၊ ျပန္ျဖင့္ မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး

အဖန္တလဲလဲျမက္ခင္းအေပၚက ေနေရာင္ျခည္နဲ႔

မ်က္ႏွာေပၚ ေခၽြးေပါက္ေတြၾကားထဲမွာ ကပ္ညွိေနတတ္တဲ့

ေတာတြင္းမသိစိတ္ေတြ၊ အင္း . . ဖူးကို႔ႀကီး ေျပာတယ္၊

စိတ္ ဟာ ခႏၶာရဲ႕ အက်ဥ္းေထာင္

ပူေႏြးတဲ့ကမာၻႀကီးနဲ႔ ေဆာင္းလမ္းၾကားမ်ားနဲ႔

ယဥ္ေက်းမႈျမင့္မားတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးနဲ႔

ယဥ္ေက်းမႈျမင့္မားတဲ့ ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ လမ္းၾကားမ်ားနဲ႔

ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ ၾကိဳးပမ္းပိတ္ဆို႔မႈနဲ႔ ျပတင္းေပါက္အျပင္

ျပန္ဖတ္ၾကည့္ရမွာက အေရးအသား ကၽြမ္းက်င္မႈ

အၾကားမွာ အဆက္ နဲ႔ အသြယ္

မိတဲ့ အေတြး နဲ႔ လြတ္တဲ့ အေတြး နဲ႔

လႊတ္ တဲ့ အေရး နဲ႔ ခက္တဲ့ အသား

အေရးအသားဟာ စိတ္ကူးျဖန္႔က်က္မႈရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲဂယက္

ေတြးေခၚမႈကို အေရးအသားအတြင္းကေန

တစ္႐ႈးေတြ တစ္လႊာၿပီး တစ္လႊာ ထုတ္လိုက္သလို

အေသြးအသားဟာ လက္ရွိေစ်းကြက္အတြင္း ေခတ္ျပိဳင္အာ႐ံုခံစားမႈ

ႏူးညံ့ ေမႊးပ်ံတဲ့ လည္တိုင္ကေလးကို အေနာက္ကေန လွမ္းကိုက္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ

အႏုပညာဟာ အေရျပားေတြ၊ ေသြးေၾကာ နံရံေတြကို ေဖာက္ၿပီး

စာသားေတြအထဲ စီး၀င္သြားတယ္၊ ငါ ကိုယ့္ငါ ျပန္လုပ္ယူ လို႔ မရေတာ့ဘူး၊

ေခတ္ၿပိဳင္ ပင္မ ခံစားမႈ၊

မသိစိတ္ထဲက အေရးအသားေတြဟာ

စာသားေတြဟာ ၾကည္လင္ျငိမ္သက္ေနတဲ့ သံသယနဲ႔ ဘာသာစကားအေပၚ

တစိမ့္စိမ့္ထြက္ေနတဲ့အေရာင္ေတြ၊ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ဆိုတာ ကိုးခါ ေလာက္ ေပါ့၊

လက္လြတ္စပယ္ ဝတ္မႈံကူးမႈေတြ

အေရးအသားအရ မေတြ႕မခံစားဖူးတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈဟာ

တျခားအရာေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ရန္ လက္ညႇိဳးေပါင္း တစ္ေထာင္လား

အမႈန္အမႊားမ်ားရဲ႕သဒၵါကို မွန္ကန္စြာဘာသာျပန္ဖို႔

႐ႈေထာင့္ေျပာင္းျခင္းနဲ႔ စပ္ဆက္၀န္းက်င္ရဲ႕ အလုပ္လုပ္ပံုကို နားလည္ဖို႔

ႏွလံုးသား နဲ႔ ဦးေႏွာက္အတြင္းပိုင္းထဲမွာ

တြဲခ်ိတ္မႈ၊ လိုင္းဖြဲ႔မႈ၊ လည္ပတ္ေဆာင္ရြက္မႈ၊အျပဳစုခံ၊ အျပဌာန္းခံ တည္ေဆာက္မႈ၊

နည္းစနစ္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ သေကၤတေတြ၊ ကြင္းဆက္ေတြ

အေၾကာင္းအရာထက္ အတန္းလိုက္ေရြ႕လ်ားေနတဲ့ ရိပ္ခနဲေတြ

အခ်င္းခ်င္းကို ဘယ္လိုဆြဲဆန္႔ခ်ိတ္ဆက္ယူသလဲ

လူ႔စိတ္ဟာ မွန္တစ္ခ်ပ္လိုပဲ

ေျပာင္းလဲေနတဲ့ လူမႈအေလ့အက်င့္ေတြဟာ ျပဒါး

အစားထိုး ကုသလိုက္တဲ့ ၁၉ ရာစု ဖီလင္ ဒဏ္ရာအတြက္

ပိတ္

ပိတ္

၀န္းက်င္ အဆက္အစပ္ကို တည္ေဆာက္ျပရတဲ့သေဘာ

ဘာသာစကားဆြံ႔အ ေနတဲ့ လမ္းေတြဟာ

မွန္ရဲ႕ အလင္းျပန္မႈထဲမွာ တန္းစီၿပီး လြန္ခဲ့တဲ့

တေစၥ၊ သရဲ ေတြရဲ႕ အရိပ္ေတြလိုမ်ိဳး

အမည္းေရာင္ အမည္းေရာင္ ေတြ ျဖည္းျဖည္းေလးေလး

လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကတာနဲ႔၊

ႏွင္းရဲ႕ အရည္ေတြဟာ ေနာက္ထပ္ ထပ္ ျဖစ္လာႏိုင္စရာ မရိွေတာ့တဲ့

အေရးအသားရဲ႕ သေဘာကိုယ္ထဲမွာ

အမႈန္ေတြရဲ႕ အဓိပၸါယ္ဆိုတာကို ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ျပဖို႔ဆိုတာ

ေျပာေတာ့သာ လြယ္တာ၊

သိုးနီညိဳ