27
Apr
12

ငါးေသတၱာလို႔ နာမည္ေပးထားတဲ့ လိေမၼာ္သီး

ကၽြန္ေတာ္ ပန္းခ်ီဆရာမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကဗ်ာဆရာ။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ လက္သမားမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ကဗ်ာဆရာ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ လက္သမားျဖစ္ရင္ အေကာင္းသားလို႔ ေတြးမိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ လက္သမားမဟုတ္ဘူး။ ပန္းခ်ီဆရာျဖစ္ရတာ ပိုေကာင္းမယ္ထင္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ပန္းခ်ီဆရာ မဟုတ္ဘူး။ ေျပာရရင္ ဥပမာဆိုပါေတာ့။ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းပန္းခ်ီဆရာ ပန္းခ်ီတစ္ကား စဆြဲေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း လက္သမားဟာ အိမ္တစ္လံုး ေဆာက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္သြားတယ္။ ထိုင္ဦး၊ တစ္ခုခုေသာက္လို႕ ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေသာက္တယ္၊ သူေသာက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို တူတစ္လက္ေပးၿပီး ေျပာတယ္။ ရိုက္ေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္ရိုက္တယ္။ သူရိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေမာ့ၾကည့္တယ္။ အမိုးက ဘယ္မွာလဲဗ်။ အဲဒီအထိ မေရာက္ေသးဘူး။ ေၾသာ္၊ အဲသလိုလား။ ခင္ဗ်ားပန္းခ်ီကားထဲမွာ ငါးေသတၱာပါေနတယ္။ သူျပန္ေျဖတယ္။ ဟုတ္တယ္၊ အဲဒီကားထဲမွာ တစ္ခုခုထည့္ဖို႕လိုေနလို႔။ ကၽြန္ေတာ္ျပန္သြားတယ္၊ ရက္ေတြကုန္လြန္သြားတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္တစ္ေခါက္ေရာက္ျပန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္သြားတယ္။ ၾကယ္ေတြအေၾကာင္း ေတြးမိၿပီး ၾကယ္ေတြအေၾကာင္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေရးခ်င္လာတယ္။ ရက္ေတြ ကုန္လြန္သြားတယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္ေရာက္လာတယ္။ ပန္းခ်ီကားဟာ  မၿပီးေသးဘူး။ အမိုး ေဆာက္ၿပီးသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္သြားတယ္။ ရက္ေတြ ကုန္လြန္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ စေရးတယ္။ လက္ႏွိပ္စက္တစ္လံုးကို ဆြဲၿပီး စရိုက္ေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ျပန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ျပန္သြားတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ စာမ်က္ႏွာေတြ အမ်ားၾကီး၊ ၾကယ္ေတြအေၾကာင္း စကားလံုးေတြ ဧကလိုက္။ ရက္ေတြကုန္လြန္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထပ္ေရာက္ျပန္တယ္။ ပန္းခ်ီကားဟာ ၿပီးသြားၿပီ။ ေကာ္ဖီကုန္သြားေတာ့ စားေသာက္ဆိုင္ကို သြားတယ္။ ဘီယာတစ္လံုး မွာေသာက္တယ္။ ေဘးမွာထိုင္ေနတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္က လာစကားေျပာတယ္။ ငါးေသတၱာ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ။ ပန္းခ်ီကားထဲမွာ အကၡရာစာလံုးေတြပဲရွိေတာ့တယ္။ သူမ ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္အရြယ္က ပေထြးရဲ့ မတရားက်င့္ခံရလို႕ ေထာင္ထြက္တစ္ေယာက္နဲ႔ လိုက္ေျပး၊ ေယာကၤ်ားက မူးယစ္ေဆး၀ါးမႈနဲ႔ အဖမ္းခံလိုက္ရ၊ သူမမွာ ဗိုက္တစ္လံုးနဲ႔က်န္၊ စစ္သားတစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး၊ ဂ်ာမနီကိုေရာက္သြား၊ ကေလးဟာ ေက်ာက္ကပ္ အလုပ္မလုပ္ေတာ့လို႔ေသ၊ အေမရိကန္ ျပန္လာၿပီး အေမနဲ႔ အခုေနေနတ့ဲအေၾကာင္း ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မႏိုင္ေတာ့လို႔။ ကၽြန္ေတာ္ ဘီယာေတြ အမ်ားၾကီး ေသာက္ခ်လိုက္တယ္။ ၿပီး အျပင္ထြက္၊ ေျမကြက္လပ္တစ္ခုမွာ သြားလွဲခ်ၿပီး ၾကယ္ေတြကို ေမာ့ၾကည့္၊ ၾကယ္ေတြ အေရအတြက္ ဘယ္ေလာက္ရွိၿပီး၊ ဘယ္လို အံ့ၾသဖြယ္ရာကဗ်ာ ေရးလို႔ရမယ္လို႔ ေတြးရင္း လက္ထဲမွာ ဘီယာတစ္လံုးနဲ႔ အိပ္ေမာက်သြားတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားေနမိတာ အေရာင္တစ္ေရာင္၊ လိေမၼာ္ေရာင္။ လိေမၼာ္အေၾကာင္းတစ္ပါဒ ကၽြန္ေတာ္ခ်ေရးလိုက္တယ္။ မၾကာခင္မွာ တစ္မ်က္ႏွာလံုး စကားလံုးေတြ ျပည့္သြားတယ္။ ပါဒေတြမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ၿပီးေနာက္တစ္မ်က္ႏွာ။ အမ်ားၾကီး ပါရွိသင့္တာေပါ့။ လိေမၼာ္အေၾကာင္းမဟုတ္တဲ့ စကားလံုးေတြ၊ လိေမၼာ္ဟာ ဘယ္ေလာက္ဆိုး၀ါးတယ္ဆိုတာေတြ၊ ဘဝေတြ။ ဒါေပမယ့္ ဘီယာရယ္၊ ၾကယ္ေတြရယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ပိုက္ဆံအိတ္ရယ္ မရွိေတာ့ဘူး။ ရက္ေတြကုန္လြန္သြားတယ္။ အိမ္ကေလးက ၿပီးသြားၿပီ။ မိသားစုတစ္ခု ေနထိုင္ေနၾကၿပီ။  စကားေျပနဲ႔ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ေရးေနၿပီ။ သူတို႔ေမြးထားတဲ့ေခြးကို ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပတယ္။ ကဗ်ာေတြကို လွန္ေလွာၾကည့္တယ္။ ပန္းေတြ ပြင့္ေနၾကတယ္။ မီးဖိုေခ်ာင္က ေဂၚဖီထုပ္အိုး ပြက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ တကယ့္ကဗ်ာဆရာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္သြားတယ္။ ေနာက္ထပ္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေရးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာၿပီးသြားတာေတာင္ လိေမၼာ္ဆိုတာတစ္လံုးမွ မပါေသးဘူး။ ကဗ်ာဆယ့္ႏွစ္ပုဒ္ရလိုက္တယ္။ လိေမၼာ္ေတြလို႔ အမည္တပ္လိုက္တယ္။ အားလံုး ေသေသသပ္သပ္ စီၿပီးသား၊ ဖတ္ဖို႕ အဆင္သင့္။ တစ္ေန႔မွာ ပန္းခ်ီျပခန္းတစ္ခုထဲ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔လိုက္တယ္၊ ငါးေသတၱာလို႔ နာမည္ေပးထားတဲ့ ပန္းခ်ီကား။ ၾကယ္ေတြက ဘယ္မွာလဲဗ်။ ျပန္ေျဖသံ ၾကားတယ္။ အဲဒီအထိ မေရာက္ေသးဘူး။

သိုးထိန္း(အႏၲိမ)

ကိုးကား။  ။

Why I Am Not a Painter – Frank O’ Hara (ဘာသာျပန္ – ေဇယ်ာလင္း)

Why I Am a Poet – Donald Caswell (ဘာသာျပန္ – ေဇယ်ာလင္း)


0 Responses to “ငါးေသတၱာလို႔ နာမည္ေပးထားတဲ့ လိေမၼာ္သီး”



  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


categories

archives


%d bloggers like this: