ေက်းလက္သံုးဘာသာစကား ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးနဲ႔ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ
ေလ်ာ့က်ေရးလို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေခါင္းစဥ္တင္ထားတဲ့
စကားလံုးဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈကို ျပည္ႏွင္ဒဏ္ ရပိုင္ခြင့္/လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးေရးမွာ
နိမိတ္ပံုေတြဟာ ကိုယ့္ ခ်ည္တဲ့ၾကိဳးလို႔ တရား၀င္ေၾကညာစရာ
ဆိုရင္
“လိုင္း”တိုင္းမွာ ႐ုတ္ခ်ည္း”ေျပာင္း”လဲမႈေတြဟာ ဖ်တ္ ဖ်တ္ လတ္ လတ္
တစ္ခု ျပီး တစ္ခု ျပီး တစ္ခု ျပီး
သံုးစြဲခြင့္ ပိတ္ပင္ထားတဲ့ စကားလံုးေတြ စား ရင္း
ပကတိ အေျခအေနကို အရွိအတိုင္း လက္ခံ
(အေကာင္/အထည္ ျမင္ရျခင္း မရွိဘဲ)
အေတြးေတြနဲ႔ ကိုင္တြယ္ ေဆာင္ရြက္တတ္တဲ့
ပီယာႏိုတစ္လံုးလို ဖြဲ႕စည္းပံုပဲ
ဒါေပမယ့္ အေကာင္အထည္ေပၚမႈ အပိုင္းမွာေတာ့
ကဗ်ာေရးျခင္းကိုယ္တိုင္ဟာ ခ်ဳပ္ ေႏွာင္ခံ
စကားလံုးေတြကို အမည္တံဆိပ္အသစ္ နဲ႔ ရွာေဖြဖန္တီး
ျပဳလုပ္တာပဲလားဆိုတာက
ဘာမွမရွိတဲ့ ဟာလာဟင္းလင္းၾကီးကို ေသာ့ထုတ္ၿပီးေဖာ္ထုတ္ရသလိုကြယ္
သံုးထားတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ စမ္းသပ္ခ်က္
အားလံုးဟာ hypnotic noise ေတြ
သိသလား / မသိဘူးလား ဆုိတဲ့ ေခတ္ျပိဳင္ ေရးသားခ်က္ေတြ
ျဖစ္ႏိုင္မွန္း / မျဖစ္ႏိုင္မွန္း အားလံုး မဲေပးပိုင္ခြင့္ေတြ
မိမိအေၾကာင္းမိမိ လိုတာထက္ အလြန္အကၽြံေျပာဆိုခဲ့ျပီးျပီ မဟုတ္လား
မိမိဟာ ဘာမွမရွိတဲ့ ဟာလာဟင္းလင္းထဲမွာ ေျမေအာက္ရထားနဲ႔
အႏုပညာကို ဖ်က္သိမ္းဖို႔ ဘယ္ပရိသတ္ကမွ မေတာင္းဆိုခ့ဲၾကဘူး
ဘယ္သူမဆိုရဲ႕ ပူေလာင္ေနတဲ့ ဘ၀ေနထိုင္မႈပံုစံေတြကို
ဘာသာစကားနဲ႔ ေအးစက္တဲ့တင္ပါးေတြက တားျမစ္ေပးဖို႔
ဘာမွမေျပာတာဟာလည္း တစ္ခုခုကို တစ္နည္းနည္းနဲ႔ ေျပာေနတာပဲ
ပိတ္ဆို႔ထားတဲ့က႑အားလံုး အေပၚ
လႊမ္းၿခံဳ အက်ဳိးသက္ေရာက္မယ့္ အဓိပၸါယ္ဆိုတာ ေတြ႕ျမင္ရခဲပါတယ္
တျခား ေတာင္းဆိုမႈေတြ၊ တျခား တားျမစ္မႈေတြ အေပၚ
လႊမ္းျခံဳ အက်ဳိးသက္ေရာက္မယ့္ အေရးႀကီးဘာသာစကားလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားနဲ႔
ဘယ္ေတာ့မွမခြဲခြာဖို႔ အတူတကြအိပ္စက္ဖို႔ ေဟာဒီခဏငယ္ေလးမွာ
“ေရႏွင့္မၿငိွမ္းသတ္ရ”
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိုယ္၀န္ေတြဟာ ေနာက္မ်ဳိးဆက္ေတြအတြက္
ဘာသာစကားဇာတ္ခံုၾကီး ျဖစ္မွာလား
သိုးထိန္း (အႏၲိမ)
